Menu

Spotkania odbywają się w piątki o godz. 1800
na plebanii.




Fatima

1917 rok

 

13 maja

Pierwsze objawienie się Matki Bożej trzem pastuszkom z Aljustrel, dziesięcioletniej Łucji i jej kuzynom - Franciszkowi (9 lat) z siostrą Hiacyntą (7 lat):

Pierwsze objawienie się Matki Bożej. Maryja zapewnia, że przychodzi z nieba i poleca dzieciom odmawiać Różaniec, by wyprosić pokój dla świata.

"Nie bójcie się... Jestem z Nieba".
"Odmawiajcie codziennie różaniec, aby wyprosić pokój dla świata..."

 

13 czerwca

Drugie objawienie:

Drugie objawienie, w którym Matka Najświętsza ponawia prośbę o odmawianie Różańca i poleca dzieciom uczyć się czytać, gdyż chce się nimi posłużyć do rozpowszechniania nabożeństwa do Niepokalanego Serca.

"Chcę, abyście odmawiali codziennie różaniec i nauczyli się czytać"
"Moje Niepokalane Serce będzie twoją ucieczką..."

 

13 lipca

Trzecie objawienie:

Trzecie objawienie połączone z wizją piekła, ukazaniem roli nabożeństwa do Niepokalanego Serca i przedstawieniem dzieciom tajemniczej wizji, która pozostała ukryta do 2000 r. jako tzw. trzecia część tajemnicy fatimskiej.

"W dalszym ciągu odmawiajcie codziennie różaniec..."
"O Jezu, to z miłości do Ciebie za nawrócenie grzeszników..."
"Przyjdę, aby prosić o poświęcenie Rosji memu Niepokalanemu Sercu i o Komunię św. wynagradzającą w pierwsze soboty..."
"Wreszcie moje Niepokalane Serce zatriumfuje".

 

13 sierpnia

Aresztowanie dzieci przez masońskiego administratora. Maryja daje zgromadzonym tłumom znak swego przybycia, ale się nie ukazuje.

 

19 sierpnia

Czwarte objawienie w Valinhos:

Czwarte objawienie, w którym Matka Boża prosi o Różaniec i ofiary wynagradzające za grzeszników idących do piekła. Obiecuje uczynić w październiku wielki cud.

"Chcę, abyście nadal odmawiali codziennie różaniec".
"W ostatnim miesiącu uczynię cud..."
"Wiele dusz idzie do piekła, bo nie mają nikogo, kto by się za nie ofiarował i modlił".

 

13 września

Piąte objawienie:

Piąte objawienie, w którym Maryja zapewnia, że Bóg jest zadowolony z modlitw i ofiar składanych przez dzieci.

"Odmawiajcie w dalszym ciągu różaniec..."
"Bóg jest zadowolony z waszych ofiar..."

 

13 października

Szóste objawienie:

Szóste objawienie, w którym Matka Najświętsza podaje swój tytuł: jest Matką Bożą Różańcową. Wzywa ludzi, by nie obrażali Boga, a na znak prawdziwości swych objawień czyni cud, który oglądało blisko sto tysięcy ludzi.

"Chcę, aby zbudowano tu kaplicę na moją cześć..."
"Jestem Matką Boską Różańcową".
"Trzeba w dalszym ciągu codziennie odmawiać różaniec".
"Niech ludzie już więcej nie obrażają Pana Boga grzechami..."



Grzech

Grzech polega na świadomej i dobrowolnej złej decyzji człowieka. Ta świadoma decyzja zapada w samym sercu człowieka i nie ujawnia się nieraz w widzialnych dla otoczenia czynach.

Samo wewnętrzne, świadomie i dobrowolnie podtrzymywane złe nastawienie jest grzeszne, gdyż zaprzecza miłości. Ono może występować nawet wtedy, gdy — patrząc od zewnątrz — ktoś spełnia dobre czyny, np. ktoś mówi dziewczynie komplementy, lecz po to, by ją uwieść.

Grzechu ciężkiego, czyli śmiertelnego, dopuszcza się ten, kto całkowicie świadomie i dobrowolnie czyni wielkie zło. W takim bowiem wypadku następuje świadome i dobrowolne zniszczenie w sobie daru miłości Bożej, udzielonego przez Ducha Świętego.

Grzech lekki, zwany powszednim, popełniany jest wtedy, gdy nastawienie człowieka nie jest tak złe, by całkowicie zniszczyć otrzymany od Boga dar miłości, gdy zaangażowanie się w zło nie jest zbyt głębokie. Ten grzech ma miejsce wtedy, gdy ktoś dopuszcza się niewielkiego zła, nawet świadomie i dobrowolnie, lub wtedy, gdy ktoś czyni wprawdzie wielkie zło, jednak niezupełnie świadomie albo niezupełnie dobrowolnie, np. ktoś działa pod wpływem nagłego impulsu uczuciowego, gniewu, wzburzenia, przerażenia, osłupienia, zaskoczenia, nieoczekiwanego napływu namiętności itp.

Grzech nazywany bluźnierstwem przeciwko Duchowi Świętemu to ustawiczne i świadome sprzeciwianie się człowieka Bogu pragnącemu go doprowadzić do nawrócenia przez moc Ducha Świętego. Istotą grzechu przeciwko Duchowi Świętemu jest to, że człowiek — poznając Bożą miłość, miłosierdzie, cierpliwość, znając dobrze środki zbawcze, które Bóg mu podsuwa — coraz mniej Go kocha, coraz bardziej grzeszy, odkłada żal, pokutę i nawrócenie na przyszłość, np. na moment śmierci. Człowiek taki – chociaż poznał wielką miłość Boga – zasklepia się w złu, obojętności na Niego i na ludzi; staje się niewrażliwy na wszystkie próby doprowadzenia go do szczerego nawrócenia. Bluźni przeciwko Duchowi Świętemu np. ten, kto poznał dobroć Bożą i dlatego postanowił odłożyć swoje nawrócenie na ostatni moment życia. Człowiek taki mówi sobie: „Mogę grzeszyć, ile tylko mi się podoba. Bóg jest miłosierny, dlatego w chwili śmierci przebaczy mi grzechy i pójdę do nieba jak ci, którzy przez całe życie «męczyli się», usiłując nie grzeszyć". Kto przyjmuje taką postawę, ten ustawicznie przeciwstawia się łasce Bożej, która chce go doprowadzić do prawdziwej miłości i nawrócenia. Kto zasklepił się w podobnej postawie, może nie nawrócić się nawet w godzinie śmierci, gdyż wyzbył się miłości. Bez niej zaś nikt nie jest w stanie żałować za grzechy.



Dzisiaj jest

czwartek,
29 czerwca 2017

(180. dzień roku)

Wyszukiwanie

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Święta

Czwartek, XII Tydzień zwykły Rok A, I Uroczystość św

Statystyki

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
7920